infbgoogletwitteryoutubepinterest

Το καλάθι είναι άδειο

215 535 0090  

Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2. Μία νόσος που αφορά μόνο τους Ενήλικες;

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 (ΣΔΤ2), πρώην μη ινσουλινο-εξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης (NIDDM) ή διαβήτης των ενηλίκων, αποτελεί μία μεταβολική διαταραχή της έκκρισης της ινσουλίνης. Πιο συγκεκριμένα το πάγκρεας παράγει ινσουλίνη η οποία είναι ανεπαρκής είτε στην ποσότητα, είτε στη δράση της.

Κυρίως ο ΣΔΤ2 εμφανίζεται στην ενήλικη ζωή και αποτελεί συχνή νόσο των ηλικιωμένων. Όμως λόγω της συνεχούς αύξησης της παχυσαρκίας στην παιδική και εφηβική ηλικία πλέον ο ΣΔΤ2 εμφανίζεται και σε αυτή την ομάδα του πληθυσμού. Τα παιδιά με ΣΔΤ2 παρουσιάζουν συμπτωματολογία που χαρακτηρίζεται από σοβαρές εκδηλώσεις ινσουλινικής ανεπάρκειας, μέχρι και περιοδικής ελαφράς υπεργλυκαιμικής τάσης. Τα συμπτώματα που εμφανίζουν τα παιδιά όταν εκδηλώνεται η νόσος, αποτελούν η κετονουρία με ή χωρίς κετοξέωση και τα οξέα συμπτώματα που είναι συμβατά με σακχαρώδη διαβήτη, δηλαδή πολυουρία, πολυδιψία και νυκτουρία.

Η διαφορική διάγνωση από τον Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 1, καθίσταται αρχικά δύσκολη. Καθώς όμως με την πάροδο μηνών ή ετών, εμφανίζεται παρατεταμένος μήνας του μέλιτος, κατά την οποία δεν απαιτείται χορήγηση ινσουλίνης, διαπιστώνεται ότι ενίοτε επιμένει η υπεργλυκαιμία με γλυκοζουρία και αυξημένη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη. Επαναλαμβανόμενες μορφές βαριάς υπεργλυκλαιμίας και κετονουρίας, δεν είναι ασυνήθεις κατά τα πρώτα έτη. Υπάρχουν όμως και ασυμπτωματικά παιδιά.

Συνήθως υφίσταται κίνδυνος να διαφεύγει η διάγνωση του διαβήτη τύπου 2 στα παιδιά, για πολλά χρόνια, καθιστώντας τα επιρρεπή, στις επιπλοκές της νόσου. Κατόπιν τούτου, η Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP), μαζί με την Αμερικάνικη Εταιρία Διαβήτη (ADA), δημοσίευσαν με κοινή απόφαση συστάσεις για την ανίχνευση παιδιών και εφήβων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

Η ανίχνευση συνίσταται να αρχίζει από την ηλικία των 10 ετών σε άτομα υψηλού κινδύνου, τα οποία είναι παχύσαρκα και προέρχονται από συγκεκριμένες χώρες όπου ο ΣΔ τύπου 2 παρουσιάζει αυξημένα ποσοστά επίπτωσης, ή εμφανίζουν κλινικές εκδηλώσεις ανθεκτικότητας στην ινσουλίνη.

Τα διαγνωστικά κριτήρια της νόσου αποτελούν ένα ή συνδυασμό από τα παρακάτω:

1.Συμπτωματολογία υπεργλυκαιμίας και τυχαία τιμή γλυκόζης πλάσματος ≥200 mg/dl. Στη συμπτωματολογία αξιολογούνται η πολυδιψία, η πολυουρία και η ανεξήγητη απώλεια βάρους. Ως τυχαία χαρακτηρίζεται η τιμή γλυκόζης που μετρήθηκε σε αίμα που ελήφθη οποιαδήποτε ώρα

2. Γλυκόζη πλάσματος νηστείας ≥126 mg/dl. Ως νηστεία ορίζεται η αποχή από γεύμα τουλάχιστον για 8 ώρες.

3. Θετική Δοκιμασία Ανοχής στη γλυκόζη δηλαδή γλυκόζη πλάσματος 2 ώρες μετά την από του στόματος χορήγηση 75 g γλυκόζης ≥200 mg/dl.

Συνεπώς οι γονείς οφείλουν να είναι ευαισθητοποιημένοι στο θέμα της παχυσαρκίας και της εμφάνισης του διαβήτη τύπου 2 στην παιδική και κυρίως εφηβική ηλικία για την αποτελεσματικότερη πρόληψη τα εμφάνισής του.

Νίκολη Μητώση
Νοσηλεύτρια ΠΕ, MSc, Εξειδικευμένη Νοσηλεύτρια Διαβήτη King's College of London